Archiwa tagu: Z kalendarza liturgicznego

26 sierpnia – święto MB Częstochowskiej

26 sierpnia Kościół Katolicki obchodzi uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej.

Władysław, książę opolski, wybudował na Jasnej Górze klasztor dla ojców Paulinów i oddał im pod opiekę obraz Matki Bożej, czczony na jego zamku. Wkrótce obraz zasłynął cudami. Cześć jego wzrosła od czasów cudownej obrony Jasnej Góry przed Szwedami. W roku 1717 obraz został uroczyście ukoronowany i Jasna Góra stała się głównym ośrodkiem kultu Matki Bożej w Polsce. Teksty mszalne wysławiają opiekę Matki Bożej nad Polską i porównują twierdzę Jasnogórską z Syjonem, siedzibą Arki Przymierza w Starym Testamencie.

Od bardzo dawna istnieje zwyczaj ozdabiania cudownych obrazów Maryi koronami. Pierwsza papieska koronacja obrazu jasnogórskiego miała miejsce w 1717 roku. Korony ofiarował król August II Mocny, a aktu koronacji dokonał brat prymasa bp Krzysztof Szembek 8.09.1717 roku. W 1909 roku korony skradziono. Rekoronacja koronami ofiarowanymi przez papieża św. Piusa X dokonała się 22 maja 1910 roku.

W 1957 roku na apel prymasa kard. Stefana Wyszyńskiego i uchwałą Episkopatu, Polska rozpoczęła Wielką Nowennę, aby przygotować cały naród do obchodów tysiąclecia Chrztu Polski. Równocześnie zarządzono peregrynację kopii cudownego obrazu MB Częstochowskiej po wszystkich diecezjach i parafiach. Najbardziej znana i uroczysta koronacja odbyła się w 1966 roku w ramach obchodu Tysiąclecia Chrztu Polski.

Czytaj dalej 26 sierpnia – święto MB Częstochowskiej

15 sierpnia – uroczystość Wniebowzięcia NMP

Prawda o Wniebowzięciu Matki Bożej stanowi dogmat wiary katolickiej, choć formalnie ogłoszony stosunkowo niedawno – przez papieża Piusa XII 1 listopada 1950 roku w konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus: „…powagą Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła i Naszą, ogłaszamy, orzekamy i określamy jako dogmat objawiony przez Boga: że Niepokalana Matka Boga, Maryja zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego życia z duszą i ciałem została wzięta do chwały niebieskiej”.

Czytaj dalej 15 sierpnia – uroczystość Wniebowzięcia NMP

6 sierpnia – Przemienienie Pańskie

6 sierpnia Kościół Katolicki obchodzi Przemienienie Pańskie. Celem tajemnicy Przemienienia było utwierdzenie wiary Apostołów oraz ukazanie im chwały przeznaczonej wyznawcom Chrystusa. „Całe ciało mistyczne miało poznać, jaka przemiana jest dlań przeznaczona i jaki będzie udział członków w tej chwale, którą już uprzednio zajaśniałą Głowa” (św. Leon).

Czytaj dalej 6 sierpnia – Przemienienie Pańskie

Z kalendarza liturgicznego: 29 czerwca – śś. Apostołów Piotra i Pawła

Według starej tradycji Apostołowie Piotr i Paweł ponieśli równocześnie śmierć męczeńską za cesarza Nerona w roku 66 lub 67. Św. Piotr został ukrzyżowany na wzgórzu Watykańskim, a św. Paweł ścięty przy drodze Ostyjskiej. Pierwotnie odprawiano w Rzymie jedną Mszę w bazylice Św. Piotra, drugą w bazylice Św. Pawła, a trzecią w bazylice Św. Sebastiana, w której jakiś czas spoczywały ich relikwie. Drugą Mszę z czasem przeniesiono na dzień następny, a na dzień dzisiejszy zachowano Mszę poświęconą Św. Piotrowi.

Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 29 czerwca – śś. Apostołów Piotra i Pawła

Z kalendarza liturgicznego: 28 czerwca – Najświętszego Serca Pana Jezusa

Święto to obchodzi Kościół katolicki w piątek po oktawie Bożego Ciała. Uroczystość ta wyraża prawdę, którą zapisał św. Jan Apostoł: „Bóg jest miłością”. Kult Serca Jezusa, znany już od średniowiecza, rozpowszechnił się w Kościele i został oficjalnie uznany pod wpływem objawień, jakie miała XVII-wieczna mistyczka św. Małgorzata Maria Alacoque.

Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 28 czerwca – Najświętszego Serca Pana Jezusa

Z kalendarza liturgicznego: 24 czerwca – Narodzenie św. Jana Chrzciciela

Sześć miesięcy przed Bożym Narodzeniem Kościół obchodzi Narodzenie świętego Przesłańca Zbawiciela. Święto to jest zapowiedzią Tajemnicy Wcielenia i uczestniczy w jej radościach. Zasadniczo Kościół obchodzi dzień śmierci świętych jako dzień ich narodzin dla nieba. W stosunku do św. Jana odstępuje od tej zasady, ponieważ został on uświęcony w łonie matki (graduał). Jeszcze przed urodzeniem zostało oznajmione przez Anioła jego powołanie i jego imię (ant. na wejście, lekcja). Cudowne okoliczności jego narodzenia (ewangelia) były zewnętrznym znakiem jego wyjątkowej roli w dziejach Odkupienia. Według słów samego Zbawiciela «między narodzonymi z niewiasty nie było większego od Jana Chrzciciela». Jego imię wymienia się w kanonie Mszy św. po przeistoczeniu.

Jan Chrzciciel prawdopodobnie był zwolennikiem szkoły esseńczyków, jednak nie da się jednoznacznie stwierdzić, czy był jej członkiem, a jego nauczanie w niektórych aspektach jest sprzeczne z esseńskimi doktrynami. Przez wielu swoich słuchaczy uznawany był za Mesjasza. O jego działalności misyjnej i kaznodziejskiej wspominają Ewangelie i żydowski historyk Józef Flawiusz. Flawiusz pisze o Janie Chrzcicielu w Dawnych dziejach Izraela (znane też pod tytułem Starożytności żydowskie), że Jan nie chrzcił dla oczyszczenia z grzechu, lecz dla oczyszczenia ciała.

Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 24 czerwca – Narodzenie św. Jana Chrzciciela

Z kalendarza liturgicznego: 20 czerwca – Boże Ciało

Wierni szczególnie wspominają Ostatnią Wieczerzę i Przeistoczenie chleba i wina w Ciało i Krew Jezusa Chrystusa. Pamiątkę tego wydarzenia Kościół katolicki obchodzi także w Wielki Czwartek, wtedy jednak rozpamiętuje się również Mękę Jezusa Chrystusa, uroczystość Bożego Ciała natomiast ma charakter dziękczynny i radosny. W Polsce obchodzi się ją w czwartek po Uroczystości Trójcy Świętej, a więc jest to święto ruchome, wypadające zawsze 60 dni po Wielkanocy. Najwcześniej może przypaść 21 maja, najpóźniej 24 czerwca. W niektórych krajach przenoszone jest na kolejną niedzielę.

Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 20 czerwca – Boże Ciało

Z kalendarza liturgicznego: 16 czerwca – Trójcy Przenajświętszej

Wiara w jednego Boga w trzech Osobach jest jednym z najbardziej specyficznych elementów chrześcijaństwa. Żadna inna religia tej tajemnicy nie podaje do wierzenia. Istnienie Trójcy Świętej jest dogmatem naszej wiary. Samym ludzkim rozumem nie doszlibyśmy do tej prawdy. Objawił nam to Jezus Chrystus. Jest wiele miejsc, na których Pan Jezus mówi o swoim Ojcu jako odrębnej Osobie-Bogu. Można przytoczyć kilkadziesiąt miejsc w Ewangeliach, gdzie jest mowa o Duchu Świętym jako równym Ojcu i Synowi i jako o odrębnej od nich Osobie. Gdy archanioł zwiastuje Maryi, że zostanie Matką, Ewangelista wyraźnie zaznacza, że to Bóg go posłał, aby Jej zwiastować, iż porodzi Syna Bożego – i że stanie się to za sprawą Ducha Świętego (Łk 1, 30-35).

Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 16 czerwca – Trójcy Przenajświętszej

Z kalendarza liturgicznego: 9 czerwca – Zesłanie Ducha Świętego

Pięćdziesiątego dnia po swoim zmartwychwstaniu Pan Jezus zesłał Ducha Świętego na Maryję i Apostołów zgromadzonych w Wieczerniku, wypełniając tym samym swoją obietnicę: „Gdy przyjdzie Duch Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie świadczył o Mnie” (J 15, 26). W dniu Pięćdziesiątnicy Kościół, ożywiony Duchem Świętym, rozpoczyna przepowiadanie radosnej nowiny o zbawieniu wszystkim narodom.

Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 9 czerwca – Zesłanie Ducha Świętego