Zygmunt Bauman (ur. 19 listopada 1925 w Poznaniu, zm. 9 stycznia 2017 w Leeds) to polski socjolog, filozof, eseista, jeden z twórców koncepcji postmodernizmu. Urodził się w rodzinie polskich Żydów. W 1944 roku Z. Bauman podpisał zobowiązanie do współpracy jako agent-informator Informacji Wojskowej o pseudonimie „Semjon”. W czerwcu 1945 wraz z całą 4 Dywizją Piechoty został wcielony do Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. W styczniu 1946 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej. 10 lutego 1948 został szefem w Wydziale Wyszkolenia Politycznego Zarządu Polityczno-Wychowawczego KBW. 10 lipca 1949 został mianowany szefem Oddziału Propagandy i Agitacji w Zarządzie Politycznym.
W kolejną rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego Stanisław Tujaka przedstawia krytyczną analizę decyzji o rozpoczęciu walk 1 sierpnia 1944 roku. Autor omawia sytuację polityczną i militarną Polski, stanowisko Stalina i zachodnich aliantów oraz działania dowództwa Armii Krajowej. Szczególną uwagę poświęca dysproporcji sił, niedostatecznemu uzbrojeniu powstańców oraz odpowiedzialności osób, które zdecydowały o rozpoczęciu walk w stolicy.
Złodzieje nadal przebywają na wolności, a organy ścigania nie podejmują żadnych prób postawienia ich przed wymiarem sprawiedliwości. W rzeczywistości cieszą się dużym szacunkiem władz, a ich specjalnością jest sztuka oszustwa i wymuszenia. Złodzieje ci ustanowili istniejący na świecie system finansowy. Sposób działania tego systemu jest w wysokim stopniu rozwinięty i pozostaje tajemnicą dla przeciętnego człowieka, co pozwala złodziejom na dokonywanie swoich nikczemnych czynów na niespotykaną dotąd skalę tak, aby ofiary nie zdawały sobie nawet sprawy, kto pozbawia ich dobrodziejstwa, jakie oferuje przyroda i pomysłowość człowieka. Ludzie doskonale wiedzą, że są okradani na lewo i na prawo, ale przebiegły system potrafi nastawiać swe ofiary przeciw sobie, wmawiając im, że to ten drugi jest odpowiedzialny za jego straty.
Żyjemy w społeczeństwie, jesteśmy osobami społecznymi, musimy utrzymywać relacje z innymi ludźmi. Współżycie z ludźmi jest trudne, ale możliwe. Szkodliwe wpływy pewnych osób określa się toksycznymi. Osoby toksyczne muszą sprawić, by inni czuli się źle, żeby same mogły poczuć się dobrze. Przyjemność sprawia im krzywdzenie innych ludzi. Występują często w polityce np. toksyczni przywódcy czy wręcz całe toksyczne organizacje. Jak się mamy przed nimi bronić?
W swoim podcaście Stanisław Tujaka przedstawia historyczne tło zbrodni dokonanych na ludności polskiej na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej, omawiając genezę ukraińskiego nacjonalizmu oraz działalność Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów i UPA. Autor przypomina wydarzenia z lat 1939–1947, analizuje ideologię Dmytra Doncowa oraz postać Stepana Bandery, a także odnosi się do skali zbrodni i ich miejsca we współczesnej debacie historycznej.
W podcaście poświęconym rocznicy wydarzeń w Jedwabnem Stanisław Tujaka przedstawia własną interpretację okoliczności zbrodni z 1941 roku oraz późniejszych debat dotyczących odpowiedzialności za to wydarzenie. Autor odnosi się do sporów wokół badań historycznych, polityki pamięci oraz relacji polsko-żydowskich, komentując działania kolejnych władz państwowych związane z obchodami rocznicowymi.
W swoim wystąpieniu Stanisław Tujaka podejmuje temat tożsamości narodowej, wskazując na współczesny konflikt pomiędzy społeczeństwem wspólnotowym a koncepcją społeczeństwa otwartego, które – jego zdaniem – promuje indywidualizm, konsumpcjonizm i osłabianie tradycyjnych więzi społecznych. Autor odwołuje się do klasycznej koncepcji pięciu filarów narodowej tożsamości, wywodzącej się ze starożytnej myśli greckiej, obejmującej: logos (język), genos (pochodzenie), etos (system wartości), epos (historię) oraz topos (ojczystą ziemię).
Między zdrowiem i medycyną nie można postawić znaku równości i nie jest tak, że im więcej medycyny – tym więcej zdrowia. Medycyna wiąże się ze zdrowiem tylko częściowo. Nie jest to bynajmniej związek doskonały ani łatwy do wykazania. Wpływ medycyny na zdrowie ludności przejawia się obecnie najwyraźniej w przesunięciu przyczyn zgonów z chorób zakaźnych, pasożytniczych i z niedoboru pokarmowego na choroby przewlekłe, powodujące ograniczenie sprawności.
Żeby mówić o moralności w polityce, to trzeba się znać na moralności. O ile na polityce wszyscy się znają, to z moralnością różnie bywa. Niżej przedstawiono na ten temat poglądy genialnego polskiego psychiatry Antoniego Ignacego Kępińskiego (ur. 1918, zm. 1972). Kępiński uważał, że istnieje moralność naturalna. Według Kępińskiego istnieje jakaś naturalna moralność przyrody, której także człowiekowi naruszać nie wolno. W niniejszym artykule zagadnienia etyczno-aksjologiczne przedstawiono w świetle modelu biologicznego, który stanowi jeden z podstawowych teoretyczno-metodologicznych punktów antropologii Kępińskiego.
W kolejnym podcaście poświęconym zagadnieniom ideowym Stanisław Tujaka podejmuje analizę pojęć patriotyzmu i kosmopolityzmu. Autor zastanawia się nad źródłami istnienia narodów, rolą więzi narodowych oraz miejscem patriotyzmu w życiu człowieka. Omawia historyczne kształtowanie się wspólnot ludzkich – od rodziny i rodu, przez plemiona, aż do narodów – wskazując na znaczenie wspólnego języka, tradycji i poczucia solidarności społecznej.
Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.Zamknij
