Św. Karol urodził się w Mediolanie w 1538 roku. W dwudziestym trzecim roku życia został mianowany kardynałem i arcybiskupem Mediolanu. Współpracując ze swoim wujem papieżem Piusem IV doprowadził do końca Sobór Trydencki. Uchwały tego soboru gorliwie wprowadzał w swojej diecezji. Zorganizował pierwsze seminarium duchowne, odbył 16 synodów, niestrudzenie wizytował diecezje. Hojny dla ubogich, w czasie zarazy oddał im wszystko, nawet własne łóżko. Osobiście prowadził procesje pokutne, idąc boso w zgrzebnym worze i dźwigając ciężki krzyż. Zmarł 3 listopada 1584 roku.
Archiwa tagu: Katolicyzm
Z kalendarza liturgicznego: 26 października – bł. Bonawentury z Potenzy, wyznawcy
Bł. Bonawentura z Potenzy (1651–1711) był włoskim franciszkaninem konwentualnym i kapłanem, znanym z surowego życia, gorliwej modlitwy oraz posługi ubogim i chorym. Urodził się 4 stycznia 1651 roku w Potenzy, w niezamożnej, lecz pobożnej rodzinie. W wieku piętnastu lat wstąpił do zakonu franciszkanów konwentualnych w Nocerze, przyjmując imię Bonawentura. Po ukończeniu studiów filozoficznych i teologicznych w 1675 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Był gorliwym kaznodzieją i cenionym spowiednikiem, a szczególną troską otaczał ubogich, więźniów oraz ludzi dotkniętych chorobami. Pełnił także funkcję mistrza nowicjuszy, ucząc młodych zakonników pokory, posłuszeństwa i wiernego przestrzegania reguły. Wyróżniał się głębokim nabożeństwem do Najświętszego Sakramentu i Matki Bożej oraz podejmował surowe praktyki pokutne. W czasie epidemii w okolicach Neapolu osobiście posługiwał chorym, narażając własne zdrowie. Zmarł w Ravello 26 października 1711 roku. Papież Pius VI beatyfikował go 26 listopada 1775 roku. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 26 października.
Z kalendarza liturgicznego: Chrystusa Króla
Chrystus jest Królem wszechrzeczy, ponieważ jest Synem Bożym i Odkupicielem ludzkości. Jego nauka jest podstawą ładu w życiu ludzi. Dzięki jej spełnianiu może zaistnieć «królestwo sprawiedliwości, miłości i pokoju» (prefacja). Święto Chrystusa Króla, ustanowione przez papieża Piusa XI w 1925 roku, obchodzi się w ostatnią niedzielę października, bezpośrednio przed uroczystością Wszystkich Świętych i Dniem Zadusznym, aby uwydatnić zjednoczenie się w Chrystusie trzech części Jego Królestwa: Kościoła walczącego, triumfującego i cierpiącego.
Z kalendarza liturgicznego: 24 października – św. Rafała Archanioła
Imię Rafał znaczy «Bóg leczy». Księga Tobiasza opowiada, że św. Rafał towarzyszył młodemu Tobiaszowi w podróży, uwolnił jego małżonkę Sarę od prześladowania ze strony złego ducha i przywrócił wzrok staremu Tobiaszowi (kolekta, lekcja). Św. Rafał jest czczony jako patron podróżnych i chorych.
Ostro jak brzytwa, czyli rzecz o książkach: Filip II
W kolejnym odcinku programu „Ostro jak Brzytwa – Rzecz o Książkach” Kamil Klimczak i Piotr Błaszkowski omawiają biografię Filipa II, króla Hiszpanii, autorstwa Noela Jeffreya Parkera. Rozmówcy przedstawiają najważniejsze zagadnienia poruszone w książce, w tym dziedzictwo Karola V, walkę o utrzymanie katolicyzmu w Europie, konflikty z protestantami, sytuację w Niderlandach oraz wyprawę Wielkiej Armady przeciwko Anglii. Zwracają uwagę zarówno na decyzje polityczne monarchy, jak i na jego życie prywatne, zainteresowania oraz stosunek do kultury i sztuki.
Czytaj dalej Ostro jak brzytwa, czyli rzecz o książkach: Filip IIZ kalendarza liturgicznego: 23 października – św. Antoniego Marii Claret, biskupa i wyznawcy
Św. Antoni Maria Claret urodził się w Sallent koło Barcelony 23 grudnia 1807 roku. W młodym wieku uczył się tkactwa. Idąc za głosem powołania wstąpił do stanu duchownego. Jako kapłan pracował najpierw w duszpasterstwie parafialnym, a później jako misjonarz apostolski w Katalonii i na Wyspach Kanaryjskich. W roku 1849 założył Zgromadzenie Synów Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny. Wkrótce potem został mianowany arcybiskupem Santiago na Kubie i gorliwie pracował nad odrodzeniem życia katolickiego w tej diecezji. Dla chrześcijańskiego wychowania dziewcząt założył Zgromadzenie Sióstr Nauczycielek pod wezwaniem Maryi Niepokalanej. W roku 1357 został odwołany do Hiszpanii i objął urząd spowiednika królowej Izabeli II. Towarzyszył jej również na wygnaniu we Francji. Na I Soborze Watykańskim bronił nieomylności papieża. Gorliwie szerzył nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu i Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny. Zmarł we Francji 24 października 1870 roku.
Z kalendarza liturgicznego: 16 października – św. Jadwigi, wdowy
Św. Jadwiga urodziła się na zamku Andechs w Bawarii około roku 1174. Mając dwanaście lat, poślubiła księcia polskiego Henryka Brodatego, z którym miała dwóch synów i trzy córki. Potem oboje małżonkowie związali się ślubem doskonałej czystości i trzydzieści następnych lat przeżyli wstrzemięźliwie. Jadwiga przeżyła śmierć męża i dzieci, z wyjątkiem jednej córki. Ukochany syn, Henryk Pobożny, poległ w bitwie z Tatarami pod Legnica. Ostatnie lata swojego życia spędziła św. Jadwiga w ufundowanym przez siebie klasztorze Cysterek w Trzebnicy, gdzie jej córka Gertruda była przełożona. Zmarła 15 października 1243 roku. Relikwie spoczywają w Trzebnicy. Śląsk czci ją jako swoją Patronkę.
Korona Chrobrego drogowskazem dla Polski? – Kacper Kita
Podczas konferencji w Warszawie, która odbyła się 3 października 2026 roku, Kacper Kita przedstawił refleksje na temat znaczenia koronacji Bolesława Chrobrego oraz początków Królestwa Polskiego. Wystąpienie nawiązywało do tysiąclecia koronacji pierwszego króla Polski i stanowiło okazję do przypomnienia znaczenia tego wydarzenia dla polskiej państwowości, tożsamości narodowej oraz ciągłości tradycji historycznej. Prelegent zwrócił uwagę na rolę Mieszka I i Bolesława Chrobrego w kształtowaniu polskiego państwa oraz na znaczenie chrześcijaństwa w rozwoju jego instytucji i kultury.
Czytaj dalej Korona Chrobrego drogowskazem dla Polski? – Kacper KitaZ kalendarza liturgicznego: 3 października – św. Teresy od Dzieciątka Jezus, Dziewicy
Maria Franciszka Teresa Martin urodziła się w Alençon w 1873 roku. Wychowana w pobożnej rodzinie chrześcijańskiej i w internacie Benedyktynek w Lisieux, w piętnastym roku życia wstąpiła do klasztoru Karmelitanek i otrzymała imię Teresy od Dzieciątka Jezus. W życiu zakonnym starała się z miłości ku Bogu doskonale spełniać wszystkie, nawet najmniejsze obowiązki. Nazwała tę drogę do doskonałości «małą drogą dziecięctwa duchowego». Widząc, że miłość Boża jest zapomniana, ofiarowała się Bogu jako ofiara za zbawienie świata. Swoje przeżycia duchowe opisała w księdze Dzieje duszy. Zmarła 30 września 1897 roku zapowiadając, że nie przestanie «dobrze czynić na ziemi». Jest patronką misji katolickich.
Z kalendarza liturgicznego: 2 października – Świętych Aniołów Stróżów
Pierwszym zadaniem Aniołów jest wielbić Boga. W prefacji mszalnej prosimy, aby nasze głosy połączyły się z ich pieniami pochwalnymi. Aniołowie są także posłańcami Boga. Niektórym z nich Bóg poleca czuwać nad krajami, diecezjami, a nawet nad poszczególnymi ludźmi. Spełniają oni wobec nas podobną rolę jak Anioł prowadzący Izraelitów do Ziemi Obiecanej (lekcja). Anioł Stróż pomaga nam zwalczać zasadzki złego ducha (pokomunia) i swoimi natchnieniami kieruje nas ku ojczyźnie wiecznej (sekreta).