Św. Maria Franciszka od Pięciu Ran (ur. 25 marca 1715 roku w Neapolu jako Anna Maria Gallo) pochodziła z ubogiej rodziny. Od dzieciństwa odznaczała się wielką pobożnością i szczególnym nabożeństwem do Męki Pańskiej. Sprzeciwiała się planom wydania jej za mąż i poświęciła życie Bogu jako tercjarka franciszkańska. Prowadziła życie pełne modlitwy, pokuty i cierpienia, a także otaczała opieką ubogich i potrzebujących. Zasłynęła z głębokiego nabożeństwa do pięciu ran Chrystusa oraz z licznych łask mistycznych. Zmarła 6 października 1791 roku w Neapolu. Kanonizował ją papież Pius IX w 1867 roku. Jest patronką Neapolu i kobiet pragnących potomstwa, a jej wspomnienie przypada 6 października.
Archiwa tagu: Kościół katolicki
Z kalendarza liturgicznego: 29 września – św. Michała Archanioła
Imię Michał znaczy «Któż jak Bóg». Przypomina ono walkę, którą stoczył wódz Aniołów ze złymi duchami. Walka dobra ze złem trwa nadal. Po stronie Chrystusa walczą Aniołowie, święci i Kościół, przeciw Chrystusowi szatan i wszyscy grzesznicy. W Starym Testamencie św. Michał był obrońcą ludu wybranego, obecnie jest obrońcą Kościoła. Prosimy go często, aby przedstawił Bogu nasze modlitwy (antyfona na ofiarowanie), aby był przewodnikiem dusz opuszczających ten świat i aby wziął nas w opiekę na sądzie ostatecznym (alleluja). Święto dzisiejsze obchodzimy w rocznicę konsekracji starożytnej bazyliki Św. Michała pod Rzymem.
Z kalendarza liturgicznego: 17. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego
Wszystkie przykazania wskazują, jak mamy wypełniać podstawowe prawo miłości Boga i bliźniego, które streszcza całą objawioną naukę moralną (ewangelia). Przykazanie miłości bliźniego jest podobne do «pierwszego i największego» przykazania miłości Boga, ponieważ ma ten sam motyw: dobroć Boga, który miłuje wszystkich. Św. Paweł wylicza w lekcji więzy nadprzyrodzone, które nas łączą: jeden Bóg, jedna wiara, jeden Chrzest, jedno oczekiwanie zbawienia. Węzły te są o wiele mocniejsze niż wszystko, co może nas dzielić.
Z kalendarza liturgicznego: 2 września – św. Stefana, króla i wyznawcy
Wajk, syn księcia węgierskiego Gejzy, urodził się w Ostrzyhomiu W roku 969. Chrztu świętego udzielił mu w dzieciństwie wędrowny misjonarz. W roku 995 został bierzmowany przez św. Wojciecha. Po śmierci Gejzy objął rządy na Węgrzech i gorliwie krzewił wiarę chrześcijańską. W roku 1000 otrzymał od papieża Sylwestra II koronę królewską. Ufundował 10 diecezji z metropolitą w Ostrzyhomiu oraz sławne opactwo benedyktyńskie w Pannonhalma. Umarł 15 sierpnia 1038 roku w święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, którą nazywał «Wielką Panią Węgier».
Z kalendarza liturgicznego: 31 sierpnia – św. Rajmunda Nonnata, wyznawcy
Św. Rajmund urodził się w Katalonii w roku 1204. Wstąpił do świeżo założonego zakonu Matki Bożej od Wykupu Jeńców i wyjechał do Afryki, aby wykupywać chrześcijan z niewoli muzułmańskiej. Gdy zabrakło pieniędzy, sam oddał się w niewolę. Ponieważ pozyskał dla wiary katolickiej wielu mahometan, zadano mu liczne cierpienia i uwięziono. Wykupiony z niewoli wrócił do Hiszpanii i dowiedział się, że papież Grzegorz IX mianował go kardynałem. Zmarł gotując się do podróży do Rzymu w roku 1240.
Z kalendarza liturgicznego: 29 sierpnia – wspomnienie NMP Pocieszenia
Historia kultu Najświętszej Maryi Panny jako Matki Pocieszenia, szczególnie związany jest z zakonem augustiańskim. Tradycja łączy jego początki ze św. Moniką i objawieniem Maryi po śmierci jej męża Patrycjusza. Nabożeństwo rozwijało się następnie poprzez bractwa paskowe i w XVI wieku zostało połączone w jeden nurt.
Medjugorje. Fałszywe objawienia, mafia pielgrzymkowa i Konotopie – Jacek Schmidt
Kamil Klimczak rozmawia z Jackiem Schmidtem o jednym z najbardziej kontrowersyjnych zjawisk współczesnego katolicyzmu – rzekomych objawieniach w Medziugoriu. Punktem wyjścia są ujawnione informacje o głosowaniu watykańskiej komisji teologów, w którym większość członków sprzeciwiła się uznaniu nadprzyrodzonego charakteru objawień. Rozmówca omawia stanowisko biskupów Mostaru, dokumenty Stolicy Apostolskiej oraz wieloletnie niejasności wokół decyzji Watykanu.
Czytaj dalej Medjugorje. Fałszywe objawienia, mafia pielgrzymkowa i Konotopie – Jacek Schmidt
Z kalendarza liturgicznego: 13. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego
Nadzieja naszego zbawienia opiera się na obietnicach Bożych. Pan Bóg obiecał Abrahamowi, że rozmnoży jego potomstwo jak gwiazdy na niebie i że z tego potomstwa wybierze Zbawiciela świata. Gdy nadeszła pełnia czasów, Bóg spełnił obietnicę zsyłając na świat swojego Syna, który jako człowiek pochodził z potomstwa Abrahama (lekcja). Chrystus zawarł nowe przymierze między Bogiem a ludźmi, które obejmuje wszystkie narody. Podstawą zbawienia nie jest już przynależność do narodu wybranego, lecz wiara w Chrystusa, przez którego Bóg obiecał nas zbawić (ewangelia). Jako uczestnicy Nowego Przymierza powołujemy się na obietnice Boże (ant. na wejście, graduał) i prosimy Boga o pomnożenie wiary, nadziei i miłości. Stanowią one naszą odpowiedź na wezwanie Boże.
Z kalendarza liturgicznego: 22 sierpnia – Niepokalanego Serca N. M. P.
Zachowane od zepsucia i wzięte do nieba cielesne serce Matki Bożej jest symbolem Jej życia wewnętrznego oraz macierzyńskich uczuć dla odkupionej ludzkości. Maryja, wolna od skłonności do grzechu, zawsze była doskonale uległa Duchowi Świętemu (kolekta, graduał, sekreta); dlatego spełniły się na Niej słowa Zbawiciela: «Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą». Z doskonałej miłości Boga wypływa miłość ku ludziom, przez Boga stworzonym i odkupionym. Niepokalane Serce Maryi to serce Matki. Dlatego z ufnością zbliżamy się do Niej (antyfona na wejście) i słuchamy Jej pouczeń.
Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 22 sierpnia – Niepokalanego Serca N. M. P.
Z kalendarza liturgicznego: 21 sierpnia – św. Joanny Franciszki Frémiot de Chantal, wdowy
Św. Joanna urodziła się w Dijon w roku 1572. Poślubiła barona de Chantal z którym miała czworo dzieci. Owdowiawszy w dwudziestym dziewiątym roku życia wychowaniu dzieci i zwróciła się ku życiu wewnętrznemu. Pod kierownictwem św. Franciszka Salezego czyniła wielkie postępy na drodze doskonałości i zapewniwszy przyszłość dzieciom, założyła w Annecy pierwszy klasztor sióstr Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny (Wizytek), który stał się kolebką nowego zakonu rozpowszechnionego w całym świecie. Św. Joanna zmarła w roku 1641. Relikwie spoczywają w klasztorze w Annecy.