Archiwa tagu: Wyznawca

Z kalendarza liturgicznego: 11 grudnia – św. Damazego I

Święty Damazy został nazwany przez św. Hieronima «dziewiczym nauczycielem dziewiczego Kościoła». W początkach wolności Kościoła stanął wobec konieczności obrony wiary przed herezją ariańską. Na jego życzenie św. Hieronim opracował przekład Pisma św. na język łaciński, który pod nazwą «Wulgaty» stał się urzędowym tekstem Kościoła. Ułożył wiele inskrypcji na grobach męczenników, które stanowią ważne dokumenty ich kultu. Zmarł w roku 384 i został pochowany w bazylice Św. Wawrzyńca «in Damaso», którą ufundował. Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 11 grudnia – św. Damazego I

Z kalendarza liturgicznego: 7 grudnia – św. Ambrożego

Święty Ambroży był rządcą północnej Italii i prefektem Mediolanu. Jako katechumen został wybrany przez lud biskupem Mediolanu. 30 listopada 374 roku został ochrzczony, a 7 grudnia otrzymał sakrę biskupią. Dzielnie zwalczał herezję ariańską. Cesarza Teodozjusza skłonił do publicznej pokuty za rzeź w Tesalonikach. Pozyskał Kościołowi i ochrzcił św. Augustyna. Dzięki swoim pismom został uznany za jednego z czterech wielkich Doktorów Kościoła łacińskiego. Jest autorem wielu hymnów liturgicznych i organizatorem śpiewu kościelnego. Zmarł w noc Zmartwychwstania 4 kwietnia 397 roku. Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 7 grudnia – św. Ambrożego

Z kalendarza liturgicznego: 6 grudnia – św. Mikołaja

Św. Mikołaj był biskupem Miry w Azji Mniejszej na początku IV wieku. Kult jego rozszerzył się na Zachodzie po przeniesieniu relikwii do Bari w Italii. W działalności pasterskiej odznaczał się miłosierdziem. Bóg wynagrodził jego gorliwość i miłość darem czynienia cudów. Legenda głosi, że w nocy wrzucał jałmużnę do domów potrzebujących. Stąd zwyczaj obdarowywania dzieci z okazji jego święta. Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 6 grudnia – św. Mikołaja

Z kalendarza liturgicznego: 3 grudnia – św. Franciszka Ksawerego

Św. Franciszek, Hiszpan, poznał w Paryżu św. Ignacego Loyolę, założyciela Towarzystwa Jezusowego. Pod jego wpływem stał się jednym z jego gorliwych współpracowników w nowym zakonie. Wysłany na misje do Indii nawrócił niezliczone rzesze pogan. Następnie rozpoczął ewangelizację Japonii. Zamierzał dostać się jeszcze do Chin, lecz Bóg odwołał go do wieczności na wyspie Sancian koło Kantonu 2 grudnia 1552 roku. Nadzwyczajna płodność apostolska była owocem jego głębokiego życia wewnętrznego i wierności ćwiczeniom duchownym. Św. Franciszek Ksawery jest patronem misji katolickich. Jego święto przypomina obowiązek wspierania misji modlitwą i ofiarą. Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 3 grudnia – św. Franciszka Ksawerego

Z kalendarza liturgicznego: 26 listopada – św. Sylwestra, opata

Św. Sylwester urodził się w Osimo w 1177 roku. Studiował prawo na uniwersytecie w Bolonii, a później został kanonikiem w rodzinnym mieście. Wstrząśnięty widokiem rozkładających się zwłok krewniaka, porzucił świat i został pustelnikiem. Gdy zgromadzili się przy nim uczniowie, założył nowy zakon oparty na regule św. Benedykta i kierował nim do śmierci w roku 1267. Zakon założony przez św. Sylwestra istnieje do dzisiaj pod nazwą Sylwestrynów. Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 26 listopada – św. Sylwestra, opata

Z kalendarza liturgicznego: 24 listopada – św. Jana od Krzyża, Wyznawcy i Doktora Kościoła

Jan d’Yepez urodził się koło Avili w Hiszpanii w roku 1542. Mając dwadzieścia lat wstąpił do zakonu Karmelitów. Stał się głównym pomocnikiem św. Teresy w reformie zakonu. Ukochał krzyż Chrystusa i prosił Boga, aby nigdy nie brakowało mu cierpienia. Modlitwa ta została wysłuchana. Jego reformatorska działalność sprowadziła nań liczne cierpienia. Św. Jan od Krzyża głosił konieczność całkowitego ogołocenia wewnętrznego, aby dojść do pełni zjednoczenia z Bogiem. Naukę swoją zawarł w książkach pisanych prozą i wierszem. Umarł w Ubeda w roku 1591. Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 24 listopada – św. Jana od Krzyża, Wyznawcy i Doktora Kościoła

Z kalendarza liturgicznego: 20 listopada – św. Marcina I, papieża

Św. Marcin I rządził Kościołem od roku 649 do 653. Potępił herezję monoteletów i wykluczył z Kościoła patriarchę Konstantynopola, który jej sprzyjał. Cesarz Konstans II kazał go uwięzić i zesłał na wygnanie do Chersonesu, gdzie Marcin zmarł w roku 655 wskutek zniesionych prześladowań. Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 20 listopada – św. Marcina I, papieża

Z kalendarza liturgicznego: 11 listopada – św. Marcina, biskupa

Św. Marcin urodził się około roku 316 na Węgrzech. Mając 15 lat zaciągnął się do wojska. Pewnego dnia żebrakowi proszącemu go o jałmużnę oddał połowę swojego płaszcza. Następnej nocy ukazał mu się Chrystus odziany w ten płaszcz. Mając 18 lat przyjął chrzest i przez kilka lat prowadził życie pustelnicze na Wschodzie. Następnie przeniósł się do Galii i zachęcony przez św. Hilarego założył klasztor w Liguge. Zostawszy biskupem Tours, założył drugi klasztor w Marmontier. Bardzo gorliwie pracował nad nawróceniem pogańskich jeszcze mieszkańców diecezji. Zmarł 11 listopada 397 roku. Kult jego bardzo szybko się rozszerzył na całą Europę. Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 11 listopada – św. Marcina, biskupa

Z kalendarza liturgicznego: 4 listopada – św. Karola Boromeusza

Św. Karol urodził się w Mediolanie w 1538 roku. W dwudziestym trzecim roku życia został mianowany kardynałem i arcybiskupem Mediolanu. Współpracując ze swoim wujem papieżem Piusem IV doprowadził do końca Sobór Trydencki. Uchwały tego soboru gorliwie wprowadzał w swojej diecezji. Zorganizował pierwsze seminarium duchowne, odbył 16 synodów, niestrudzenie wizytował diecezje. Hojny dla ubogich, w czasie zarazy oddał im wszystko, nawet własne łóżko. Osobiście prowadził procesje pokutne, idąc boso w zgrzebnym worze i dźwigając ciężki krzyż. Zmarł 3 listopada 1584 roku. Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 4 listopada – św. Karola Boromeusza

Z kalendarza liturgicznego: 23 października – św. Antoniego Marii Clareta

Św. Antoni Maria Claret urodził się w Sallent koło Barcelony 23 grudnia 1807 roku. W młodym wieku uczył się tkactwa. Idąc za głosem powołania wstąpił do stanu duchownego. Jako kapłan pracował najpierw w duszpasterstwie parafialnym, a później jako misjonarz apostolski w Katalonii i na Wyspach Kanaryjskich. W roku 1849 założył Zgromadzenie Synów Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny. Wkrótce potem został mianowany arcybiskupem Santiago na Kubie i gorliwie pracował nad odrodzeniem życia katolickiego w tej diecezji. Dla chrześcijańskiego wychowania dziewcząt założył Zgromadzenie Sióstr Nauczycielek pod wezwaniem Maryi Niepokalanej. W roku 1357 został odwołany do Hiszpanii i objął urząd spowiednika królowej Izabeli II. Towarzyszył jej również na wygnaniu we Francji. Na I Soborze Watykańskim bronił nieomylności papieża. Gorliwie szerzył nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu i Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny. Zmarł we Francji 24 października 1870 roku. Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 23 października – św. Antoniego Marii Clareta