Św. Pelagia Pokutnica (zm. około 457 roku) była znaną aktorką i kobietą prowadzącą rozwiązłe życie w Antiochii. Nawróciła się pod wpływem kazania biskupa Nonnusa, który ukazał jej powagę grzechu i piękno Bożego miłosierdzia. Porzuciła dawne życie, rozdała majątek ubogim i przyjęła habit zakonny. Udała się do Jerozolimy, gdzie w odosobnieniu, pod imieniem Pelagiusz, prowadziła życie pełne pokuty, modlitwy i umartwienia. Dopiero po jej śmierci odkryto, że pod postacią pustelnika żyła kobieta. Zmarła około 457 roku, a Kościół wspomina ją 8 października jako wzór nawrócenia i pokuty.
Archiwa tagu: święci
Z kalendarza liturgicznego: 6 października – wspomnienie św. Marii Franciszki od Pięciu Ran
Św. Maria Franciszka od Pięciu Ran (ur. 25 marca 1715 roku w Neapolu jako Anna Maria Gallo) pochodziła z ubogiej rodziny. Od dzieciństwa odznaczała się wielką pobożnością i szczególnym nabożeństwem do Męki Pańskiej. Sprzeciwiała się planom wydania jej za mąż i poświęciła życie Bogu jako tercjarka franciszkańska. Prowadziła życie pełne modlitwy, pokuty i cierpienia, a także otaczała opieką ubogich i potrzebujących. Zasłynęła z głębokiego nabożeństwa do pięciu ran Chrystusa oraz z licznych łask mistycznych. Zmarła 6 października 1791 roku w Neapolu. Kanonizował ją papież Pius IX w 1867 roku. Jest patronką Neapolu i kobiet pragnących potomstwa, a jej wspomnienie przypada 6 października.
Z kalendarza liturgicznego: 5 października – wspomnienie bł. Felicji Medy, dziewicy
Bł. Felicja Meda (około 1378–1444) pochodziła z Mediolanu i około 1400 roku wstąpiła do klasztoru klarysek św. Urszuli. Przez wiele lat prowadziła życie pełne modlitwy, pokory i wierności regule, a w 1425 roku została ksienią klasztoru. W 1439 roku, na polecenie franciszkanów, udała się do Pesaro, gdzie objęła kierownictwo nowo założonej wspólnoty klarysek Corpus Domini. Troszczyła się o zachowanie ducha ubóstwa i gorliwości zakonnej. Zmarła w nocy z 29 na 30 września 1444 roku w Pesaro. Jej kult został zatwierdzony przez papieża Piusa VII w 1807 roku. Wspomnienie bł. Felicji Medy przypada 30 września.
Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 5 października – wspomnienie bł. Felicji Medy, dziewicy
Z kalendarza liturgicznego: 3 października – św. Teresy od Dzieciątka Jezus, Dziewicy
Maria Franciszka Teresa Martin urodziła się w Alençon w 1873 roku. Wychowana w pobożnej rodzinie chrześcijańskiej i w internacie Benedyktynek w Lisieux, w piętnastym roku życia wstąpiła do klasztoru Karmelitanek i otrzymała imię Teresy od Dzieciątka Jezus. W życiu zakonnym starała się z miłości ku Bogu doskonale spełniać wszystkie, nawet najmniejsze obowiązki. Nazwała tę drogę do doskonałości «małą drogą dziecięctwa duchowego». Widząc, że miłość Boża jest zapomniana, ofiarowała się Bogu jako ofiara za zbawienie świata. Swoje przeżycia duchowe opisała w księdze Dzieje duszy. Zmarła 30 września 1897 roku zapowiadając, że nie przestanie «dobrze czynić na ziemi». Jest patronką misji katolickich.
Z kalendarza liturgicznego: 2 października – Świętych Aniołów Stróżów
Pierwszym zadaniem Aniołów jest wielbić Boga. W prefacji mszalnej prosimy, aby nasze głosy połączyły się z ich pieniami pochwalnymi. Aniołowie są także posłańcami Boga. Niektórym z nich Bóg poleca czuwać nad krajami, diecezjami, a nawet nad poszczególnymi ludźmi. Spełniają oni wobec nas podobną rolę jak Anioł prowadzący Izraelitów do Ziemi Obiecanej (lekcja). Anioł Stróż pomaga nam zwalczać zasadzki złego ducha (pokomunia) i swoimi natchnieniami kieruje nas ku ojczyźnie wiecznej (sekreta).
Z kalendarza liturgicznego: 25 września – wspomnienie bł. Władysława z Gielniowa, wyznawcy
Bł. Władysław urodził się w Gielniowie koło Opoczna w roku 1440. Jako student Akademii Krakowskiej przyjaźnił się ze św. Janem Kantym i bł. Szymonem z Lipnicy. Pod wpływem kazań św. Jana Kapistrana wstąpił do Bernardynów i odbył nowicjat w Warszawie. Zasłynął jako wybitny kaznodzieja i twórca religijnych pieśni ludowych. Przez piętnaście lat był prowincjałem swego zakonu, dwukrotnie pielgrzymował do Rzymu o żebranym chlebie. Po złożeniu urzędu osiadł w Warszawie i tam umarł 4 maja 1505 roku. Jest patronem Warszawy.
Z kalendarza liturgicznego: 23 września – wspomnienie św. Konstancjusza z Ankony, wyznawcy
Św. Konstancjusz z Ankony (zm. około VI wieku) był pokornym zakrystianem kościoła św. Szczepana w Ankonie. Św. Grzegorz Wielki wspomina go jako człowieka głębokiej wiary, pokory i niezwykłej pobożności. Tradycja przypisuje mu także dar czynienia cudów, między innymi niezwykłe wydarzenia związane z lampami płonącymi w kościele. Po jego śmierci relikwie przeniesiono do Wenecji, gdzie do dziś otaczane są czcią. Jego wspomnienie przypada 23 września.
Z kalendarza liturgicznego: 16 września – wspomnienie św. Edyty, dziewicy
Św. Edyta z Wilton (ur. około 961 roku) była córką angielskiego króla Edgara Spokojnego i św. Wulfrydy. Od dzieciństwa poświęciła się Bogu i wstąpiła do klasztoru benedyktynek w Wilton, gdzie prowadziła życie pełne modlitwy, pokory i uczynków miłosierdzia. Zasłynęła z mądrości i świętości życia, a mimo królewskiego pochodzenia nie przyjęła proponowanej jej korony. Zmarła około 984 roku w Wilton, mając zaledwie około 23 lat. Jej wspomnienie przypada 16 września.
Z kalendarza liturgicznego: 10 września – św. Salwiusza, biskupa i wyznawcy
Św. Salwiusz z Albi (zm. około 584 roku) był biskupem Albi we Francji. Pochodził z zamożnej rodziny i początkowo zajmował się prawem, jednak porzucił świeckie życie, aby poświęcić się Bogu. Został mnichem, a następnie biskupem Albi, gdzie gorliwie troszczył się o ubogich i chorych. Podczas epidemii dżumy odwiedzał chorych i niósł im pomoc, sam zarażając się chorobą. Zmarł około 584 roku, a jego wspomnienie obchodzone jest 10 września.
Z kalendarza liturgicznego: 9 września – wspomnienie św. Piotra Klawera, wyznawcy
Św. Piotr Klawer (ur. 26 czerwca 1580 roku w Verdú w Hiszpanii) był jezuitą, który w 1610 roku udał się do Nowej Granady, aby pracować wśród niewolników przywożonych z Afryki. W Kartagenie otaczał ich opieką, przynosił żywność i lekarstwa, udzielał chrztu oraz przygotowywał do przyjęcia sakramentów. Przez ponad czterdzieści lat niestrudzenie bronił ich godności i niósł pomoc najbardziej opuszczonym. Zmarł 8 września 1654 roku w Kartagenie. Papież Leon XIII kanonizował go w 1888 roku, ogłaszając go patronem misji wśród niewolników.