Przez Chrzest staliśmy się przybranymi dziećmi Bożymi. W duszach naszych zamieszkał Duch Święty, który budzi w nas tęsknotę, za życiem wiecznym. Aby je osiągnąć powinniśmy iść za Jego natchnieniami, a nie kierować się pożądliwościami (lekcja). W dążeniu do życia wewnętrznego powinniśmy okazać większą roztropność i zapobiegliwość od ludzi uwikłanych w sprawach świata. O dobra wieczne trzeba się starać z większą gorliwością niż o zabezpieczenie przyszłości doczesnej (ewangelia). Modlimy się o umiejętność dobrego wykorzystania doczesności dla dobra duszy (kolekta, sekreta).
Archiwa tagu: Z kalendarza liturgicznego
Z kalendarza liturgicznego: 18 lipca – wspomnienie św. Pambo, wyznawcy
Św. Pambo żył w IV wieku i należał do najwybitniejszych Ojców Pustyni w Egipcie. Jako uczeń św. Antoniego Wielkiego prowadził surowe życie modlitwy, milczenia i pokuty, dążąc do doskonałego zjednoczenia z Bogiem. Odznaczał się niezwykłą pokorą, roztropnością i umiłowaniem ubóstwa, a jego mądrość przyciągała licznych uczniów oraz pielgrzymów szukających duchowej rady. Tradycja przekazuje wiele jego pouczeń, które stały się cennym dziedzictwem chrześcijańskiej duchowości. Zmarł około roku 390, pozostawiając przykład życia całkowicie oddanego Bogu i Ewangelii.
Z kalendarza liturgicznego: 17 lipca – wspomnienie św. Aleksego, wyznawcy
Według legendy św. Aleksy za natchnieniem Bożym opuścił dom rodzinny i o żebranym chlebie pielgrzymował do Ziemi Świętej, a potem prowadził życie pustelnicze pod Edesą. Po latach wrócił do domu rodzinnego i niepoznany żył jako żebrak 17 lat. Zmarł w roku 417. Lekcja mówi o niebezpieczeństwie płynącym z przywiązania do dóbr doczesnych.
Z kalendarza liturgicznego: 16 lipca – wspomnienie N. M. P. z Góry Karmelu
W XII wieku na górze Karmel w Palestynie osiedliła się grupa pustelników, którzy dali początek nowemu zakonowi pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmelu. W następnym stuleciu zakon przeniósł się do Europy i został zatwierdzony przez papieża Honoriusza III. 16 VII 1251 Matka Boża ukazała się św. Szymonowi Stock, szóstemu generałowi zakonu i obiecała szczególną opiekę noszącym szkaplerz karmelitański. Dzisiejsze święto jest wyrazem wdzięczności za łaski wyjednane przez Maryję zakonowi Karmelitów i Jej czcicielom.
Z kalendarza liturgicznego: 15 lipca – wspomnienie błogosławionych męczenników z La Palma
Błogosławieni Czterdziestu Męczenników z La Palma byli grupą jezuitów pod przewodnictwem bł. Ignacego de Azevedo, którzy w 1570 roku wyruszyli z Portugalii do Brazylii, aby głosić Ewangelię. Podczas postoju na Wyspach Kanaryjskich ich statek został napadnięty przez francuskich korsarzy wyznania kalwińskiego. Misjonarze odmówili wyrzeczenia się wiary i zostali zamordowani, a ich ciała wrzucono do oceanu u wybrzeży wyspy La Palma 15 lipca 1570 roku. Heroiczna śmierć bł. Ignacego de Azevedo i jego trzydziestu dziewięciu towarzyszy stała się jednym z najświetniejszych świadectw męczeństwa w dziejach Towarzystwa Jezusowego. Papież Pius IX ogłosił ich błogosławionymi w 1854 roku, a Kościół wspomina ich jako przykład niezłomnej wiary i gorliwości misyjnej.
Z kalendarza liturgicznego: 14 lipca – wspomnienie św. Franciszka Solano, wyznawcy
Św. Franciszek Solano (urodzony 10 marca 1549 roku w Montilli w Hiszpanii) pochodził z głęboko religijnej rodziny. Wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych i zasłynął jako gorliwy kaznodzieja oraz misjonarz. Po wyjeździe do Ameryki Południowej przez wiele lat głosił Ewangelię w Peru, Boliwii, Paragwaju i Argentynie, przyczyniając się do nawrócenia wielu rdzennych mieszkańców. Odznaczał się wielką pokorą, miłością bliźniego oraz niezwykłym darem jednania ludzi z Bogiem. Zmarł w Limie 14 lipca 1610 roku, pozostawiając po sobie opinię świętości i gorliwości apostolskiej.
Z kalendarza liturgicznego: 13 lipca – wspomnienie św. Anakleta, papieża i męczennika
Św. Anaklet (Klet) żył w I wieku i należał do grona pierwszych uczniów Chrystusa. Był trzecim papieżem, następcą św. Linusa i jednym z pierwszych pasterzy Kościoła rzymskiego. Tradycja przypisuje mu troskę o rozwój wspólnot chrześcijańskich, ustanawianie duchowieństwa oraz budowę miejsc kultu przy grobie św. Piotra. Kierował Kościołem w czasach, gdy chrześcijanie byli narażeni na prześladowania i dawali świadectwo wiary wśród licznych przeciwności. Poniósł śmierć męczeńską około roku 88 i został pochowany w pobliżu grobu św. Piotra na Watykanie.
Z kalendarza liturgicznego: 7. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego
Stajemy dzisiaj przed Chrystusem, królującym po prawicy Ojca i z radością oddaje mu Mu hołd (ant. na wejście). Dziękujemy za to, że wyrwał nas z niewoli grzechu i dał nam wolność dzieci Bożych (lekcja). Skoro zostaliśmy wszczepieni w szlachetne drzewo, winniśmy przynosić owoce świętości przez życie prawdziwie chrześcijańskie.
Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 7. Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego
Z kalendarza liturgicznego: 11 lipca – wspomnienie św. Olgi, księżnej
Św. Olga (urodzona około roku 890 w Pskowie) była księżną kijowską i żoną księcia Igora. Po jego śmierci sprawowała rządy jako regentka w imieniu swojego syna Światosława, odznaczając się mądrością i roztropnością. Około roku 957 przyjęła chrzest w Konstantynopolu, stając się pierwszą chrześcijańską władczynią Rusi. Gorliwie szerzyła wiarę chrześcijańską, fundowała kościoły i przygotowała grunt pod chrystianizację swojego kraju, którą później przeprowadził jej wnuk, św. Włodzimierz. Zmarła 11 lipca 969 roku, pozostawiając pamięć o świętym życiu i gorliwości w szerzeniu Ewangelii.
Z kalendarza liturgicznego: 10 lipca – śś. Rufiny i Sekundy, dziewic i męczennic
Święte Rufina i Sekunda były siostrami żyjącymi w III wieku w okolicach Rzymu. Pochodziły z chrześcijańskiej rodziny i od młodości odznaczały się gorliwą wiarą oraz czystością życia. W czasie prześladowań za panowania cesarza Waleriana odmówiły złożenia ofiary pogańskim bożkom i pozostały wierne Chrystusowi. Za wyznawanie wiary zostały poddane torturom, a następnie poniosły śmierć męczeńską około roku 260. Ich odwaga i niezłomność sprawiły, że już od najdawniejszych czasów otaczano je czcią jako przykład wiernego trwania przy Chrystusie aż do końca.