Pierwszym zadaniem Aniołów jest wielbić Boga. W prefacji mszalnej prosimy, aby nasze głosy połączyły się z ich pieniami pochwalnymi. Aniołowie są także posłańcami Boga. Niektórym z nich Bóg poleca czuwać nad krajami, diecezjami, a nawet nad poszczególnymi ludźmi. Spełniają oni wobec nas podobną rolę jak Anioł prowadzący Izraelitów do Ziemi Obiecanej (lekcja). Anioł Stróż pomaga nam zwalczać zasadzki złego ducha (pokomunia) i swoimi natchnieniami kieruje nas ku ojczyźnie wiecznej (sekreta).
Archiwa tagu: kalendarz liturgiczny
Z kalendarza liturgicznego: 29 września – św. Michała Archanioła
Imię Michał znaczy «Któż jak Bóg». Przypomina ono walkę, którą stoczył wódz Aniołów ze złymi duchami. Walka dobra ze złem trwa nadal. Po stronie Chrystusa walczą Aniołowie, święci i Kościół, przeciw Chrystusowi szatan i wszyscy grzesznicy. W Starym Testamencie św. Michał był obrońcą ludu wybranego, obecnie jest obrońcą Kościoła. Prosimy go często, aby przedstawił Bogu nasze modlitwy (antyfona na ofiarowanie), aby był przewodnikiem dusz opuszczających ten świat i aby wziął nas w opiekę na sądzie ostatecznym (alleluja). Święto dzisiejsze obchodzimy w rocznicę konsekracji starożytnej bazyliki Św. Michała pod Rzymem.
Z kalendarza liturgicznego: 26 września – wspomnienie śś. Cypriana i Justyny, męczenników
Św. Cyprian, biskup antiocheński, został ścięty za wiarę około 304 roku. Nie znamy szczegółów życia i śmierci św. Justyny.
Z kalendarza liturgicznego: 25 września – wspomnienie bł. Władysława z Gielniowa, wyznawcy
Bł. Władysław urodził się w Gielniowie koło Opoczna w roku 1440. Jako student Akademii Krakowskiej przyjaźnił się ze św. Janem Kantym i bł. Szymonem z Lipnicy. Pod wpływem kazań św. Jana Kapistrana wstąpił do Bernardynów i odbył nowicjat w Warszawie. Zasłynął jako wybitny kaznodzieja i twórca religijnych pieśni ludowych. Przez piętnaście lat był prowincjałem swego zakonu, dwukrotnie pielgrzymował do Rzymu o żebranym chlebie. Po złożeniu urzędu osiadł w Warszawie i tam umarł 4 maja 1505 roku. Jest patronem Warszawy.
Z kalendarza liturgicznego: 22 września – św. Tomasza z Villanueva, biskupa i wyznawcy
Św. Tomasz urodził się pod Villanueva w Kastylii w roku 1488. Ukończywszy z odznaczeniem studia uniwersyteckie w Alcala wstąpił do zakonu Augustianów. Jako prowincjał Andaluzji wysłał pierwszych misjonarzy augustiańskich do Meksyku. W roku 1544 mimo sprzeciwu został mianowany arcybiskupem Walencji. Broniąc Morysków występował otwarcie przeciw hiszpańskiej inkwizycji. Wszystko, co miał, rozdawał ubogim. W chwili swojej śmierci, nie posiadał nawet łóżka. Zmarł w roku 1555.
Z kalendarza liturgicznego: 21 września – św. Mateusza, Apostoła i Ewangelisty
Św. Mateusz miał drugie imię Lewi. Był poborcą ceł. Powołany przez Pana Jezusa bez wahania poszedł za Nim i został zaliczony do grona Apostołów. Św. Mateusz napisał po aramejsku Ewangelię przeznaczoną dla Żydów. Wykazuje w niej, że Jezus Chrystus jest obiecanym Mesjaszem. Według Tradycji głosił Ewangelię w Etiopii i tam poniósł śmierć męczeńską.
Z kalendarza liturgicznego: 19 września – św. Januarego i towarzyszy, męczenników
Św. January był biskupem Benewentu. W roku 305 został ścięty wraz z 6 towarzyszami w Puteroli pod Neapolem. Relikwie jego spoczywają w Neapolu. Trzy razy w roku powtarza się w Neapolu «cud św. Januarego». Zakrzepła krew Męczennika, przechowywana w dwu ampułkach, po ustawieniu przed relikwiarzem z głową Świętego staje się płynna i burzy się. Zjawisko to jest notowane od roku 1389.
Z kalendarza liturgicznego: 18 września – św. Józefa z Kupertynu
Józef Desa urodził się w Cupertino w roku 1603. Został przyjęty do klasztoru Franciszkanów jako służący. Ze względu na wielkie cnoty, po odpowiednim przygotowaniu dopuszczono go do ślubów zakonnych i do kapłaństwa. Gorliwy w pokucie i modlitwie został obdarzony niezwykłymi charyzmatami: ekstazy, unoszenie się w powietrzu, jasnowidzenia; cudowne uzdrowienia ciągnęły się nieprzerwanym pasmem. Aby uniknąć rozgłosu władze zakonne osadziły go w małym klasztorze na prowincji. Zmarł w Osimo 18 września 1663 roku.
Z kalendarza liturgicznego: 16 września – wspomnienie św. Edyty, dziewicy
Św. Edyta z Wilton (ur. około 961 roku) była córką angielskiego króla Edgara Spokojnego i św. Wulfrydy. Od dzieciństwa poświęciła się Bogu i wstąpiła do klasztoru benedyktynek w Wilton, gdzie prowadziła życie pełne modlitwy, pokory i uczynków miłosierdzia. Zasłynęła z mądrości i świętości życia, a mimo królewskiego pochodzenia nie przyjęła proponowanej jej korony. Zmarła około 984 roku w Wilton, mając zaledwie około 23 lat. Jej wspomnienie przypada 16 września.
Z kalendarza liturgicznego: 15 września – Siedmiu Boleści N. M. P.
W czasie ofiarowania Pana Jezusa w świątyni starzec Symeon przepowiedział Maryi, że miecz boleści przeniknie Jej duszę. Przepowiednia ta spełniła się przede wszystkim w czasie Męki Zbawiciela. Maryja towarzyszyła Mu w bolesnej drodze krzyżowej, patrzyła na Jego konanie i śmierć, a w końcu przyjęła w swoje ramiona Jego martwe Ciało. Żadne serce ludzkie nie wczuło się tak w cierpienia Chrystusa, jak Serce Maryi. Chociaż nie przelała Ona swojej krwi, stała się Królową Męczenników. Kościół wysławia nie tylko boleści Maryi, lecz również Jej męstwo. Maryja ofiarowała Bogu cierpienia swojego Syna i własne jako zadośćuczynienie za grzechy świata. W ten sposób stała się Matką ludzkości.
Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 15 września – Siedmiu Boleści N. M. P.