Przy okazji porażki Viktora Orbána na Węgrzech warto doprecyzować, czym jest „demokracja nieliberalna”, które to pojęcie ustępujący przywódca Węgier wprowadził do szerszego obiegu politycznego, w Polsce zaś podchwyciły ochoczo niektóre środowiska „narodowe”. Zacząć warto od tego, że główni promotorzy tej idei nie zrealizowali jej w swojej praktyce politycznej, ani chyba nawet nie mieli takich planów. Viktor Orbán na Węgrzech, Donald Trump w USA, narodowcy w Polsce nie chcą bowiem budować nieliberalnego ustroju, tylko realizować nieliberalną politykę w ramach ustroju liberalnego. Innymi słowy, „nieliberalna demokracja” to w ich interpretacji rządy „narodowych solidarystów”, które jednak nie wykraczają poza liberalne standardy ustrojowe. Doskonałą tego ilustracją są Donald Trump który pomimo politycznego „wierzgania” ostatecznie zaakceptował niepomyślny dla siebie wynik wyborów prezydenckich z listopada 2020 roku, oraz Viktor Orbán który zaakceptował niepomyślny dla siebie wynik wyborów parlamentarnych.