Archiwa tagu: Katolicyzm

Z kalendarza liturgicznego: Niedziela po Wniebowstąpieniu

Od chwili Wniebowstąpienia Chrystusa cechą charakterystyczną życia Kościoła jest tęsknota za Jego powrotem. Nie jest to jednak bierne oczekiwanie. Kościół, prowadzony przez Ducha Świętego, składa świadectwo o swoim Założycielu, zwłaszcza przez praktykę miłości. Modlimy się dzisiaj o wierność w służbie Bożej (kolekta) i wzmocnienie naszych dusz łaską niebieską (sekreta). Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: Niedziela po Wniebowstąpieniu

Z kalendarza liturgicznego: 5. Niedziela po Wielkanocy

Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie to dwa etapy jednego misterium. Przy końcu Okresu Wielkanocnego słyszymy z ust Zbawiciela streszczenie całego Jego życia. «Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat, znowu opuszczam świat i idę do Ojca» (Alleluja, ewangelia). Podobnie jak Chrystus, zostaliśmy wybawieni od śmierci (antyfona na wejście, antyfona na ofiarowanie) dążymy do Ojca (sekreta). Życie ziemskie to czas próby, w którym mamy czynami udowadniać naszą miłość ku Ojcu niebieskiemu (lekcja). Modlitwa zanoszona w imię Jezusa zapewni nam pomoc łaski Bożej. Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 5. Niedziela po Wielkanocy

Z kalendarza liturgicznego: 5. Niedziela po Wielkanocy

Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie to dwa etapy jednego misterium. Przy końcu Okresu Wielkanocnego słyszymy z ust Zbawiciela streszczenie całego Jego życia. «Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat, znowu opuszczam świat i idę do Ojca» (Alleluja, ewangelia). Podobnie jak Chrystus, zostaliśmy wybawieni od śmierci (antyfona na wejście, antyfona na ofiarowanie) dążymy do Ojca (sekreta). Życie ziemskie to czas próby, w którym mamy czynami udowadniać naszą miłość ku Ojcu niebieskiemu (lekcja). Modlitwa zanoszona w imię Jezusa zapewni nam pomoc łaski Bożej. Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 5. Niedziela po Wielkanocy

Z kalendarza liturgicznego: uroczystość św. Stanisława

Św. Stanisław urodził się w Szczepanowie (dzisiejsza diecezja tarnowska), w roku 1030. Po studiach w Gnieźnie i w Paryżu został kapłanem i kanonikiem diecezji krakowskiej. W roku 1071 został biskupem Krakowa, który był już stolicą Polski. Jako gorliwy pasterz wypominał nadużycia nawet królowi, Bolesławowi Śmiałemu. Gdy napomnienia nie pomagały, św. Stanisław wyłączył króla ze społeczności kościelnej. Oburzony król kazał zabić biskupa. Rozkaz ten wykonano 11 kwietnia 1079 roku, gdy św. Stanisław odprawiał Mszę świętą w kościele Św. Michała na Skałce. Św. Stanisław został kanonizowany w Asyżu 8 września 1253 roku. Relikwie jego spoczywają w katedrze na Wawelu. Św. Stanisław jest głównym Patronem Polski. Ginąc w obronie moralności katolickiej św. Stanisław stał się naśladowcą Dobrego Pasterza, który daje życie za swoje owce (ewangelia). Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: uroczystość św. Stanisława

Z kalendarza liturgicznego: 4. Niedziela po Wielkanocy

W dzisiejszej liturgii Kościół uczy nas o Duchu Świętym. Jest On najdoskonalszym darem Boga (lekcja) i Pocieszycielem chrześcijan. W dziejach Kościoła Duch Święty udowadnia światu słuszność sprawy Chrystusowej, zbrodnię odrzucenia Mesjasza i przegraną szatana. Kościół Chrystusowy i dusze dobrej woli zawdzięczają Duchowi Świętemu poznanie prawdy (ewangelia). Prosimy, by życie nasze było zgodne z poznaną prawdą. Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 4. Niedziela po Wielkanocy

Z kalendarza liturgicznego: św. Józefa Robotnika

Obowiązek pracy nałożył Pan Bóg na człowieka już u progu jego istnienia (kolekta). Umieścił go w raju, «aby go uprawiał i strzegł». Błogosławiąc pierwszej parze ludzkiej wydał jej Bóg polecenie : «czyńcie sobie ziemię poddaną». Przez pracę człowiek zdobywa sobie środki do życia oraz rozwija swoje siły fizyczne i duchowe. Sumienna praca pomaga człowiekowi w ujarzmianiu namiętności i zabezpiecza go przed pokusami. Syn Boży chciał się urodzić w rodzinie ubogiej, żyjącej z pracy rąk. Przybranym ojcem Jezusa Chrystusa był cieśla (ewangelia, antyfona na komunie). Św. Józef chętnie poddawał się obowiązkowi pracy, oddając w ten sposób chwałę Bogu i zasługując na nagrodę wieczną (lekcja). Pius XII ogłosił go Patronem wszystkich pracujących, aby od niego uczyli się pracować z pożytkiem materialnym i duchowym. Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: św. Józefa Robotnika

Z kalendarza liturgicznego: 3. Niedziela po Wielkanocy

Kościół zwraca naszą uwagę na to, że ukoronowaniem zwycięstwa Chrystusowego było Wniebowstąpienie. Ukoronowaniem naszego życia wiernego Bogu będzie również życie wieczne w niebie. Radość świąteczna na ziemi to przedsmak i obraz radości doskonałej, nieprzemijającej. Aby na nią zasłużyć, musimy dochować wierności przyrzeczeniom złożonym na Chrzcie świętym (kolekta) i świecić przykładem chrześcijańskiego życia, naśladując Chrystusa, «posłusznego aż do śmierci» (lekcja). Wymaga to udziału w krzyżu Chrystusa od poszczególnych wyznawców i od całego Kościoła, zapewnia jednak nieprzemijającą radość z oglądania Boga (ewangelia, antyfona na komunię). Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 3. Niedziela po Wielkanocy

Z kalendarza liturgicznego: święto św. Wojciecha

Św. Wojciech urodził się w Czechach około roku 956. Pochodził z możnego rodu Sławników. Na cześć magdeburskiego biskupa Adalberta, pod którego opieką się kształcił, przybrał jego imię. Święcenia kapłańskie otrzymał w Pradze w roku 982. Rok później został biskupem Pragi. Z powodu waśni rodowych opuścił Pragę i w Rzymie wstąpił do klasztoru Benedyktynów. Wezwany przez diecezjan wrócił do Pragi, ale wkrótce musiał powtórnie ją opuścić. Za pozwoleniem papieża udał się na Węgry i do Polski. Korzystając z pomocy Bolesława Chrobrego ruszył na wyprawę misyjną do Prus. Dnia 23 kwietnia 997 roku został zabity przez pogańskich Prusów. Bolesław Chrobry wykupił jego ciało i złożył je w Gnieźnie. Grób św. Wojciecha stał się podstawą samodzielnej organizacji Kościoła w Polsce, ponieważ przy nim powstała pierwsza stolica metropolitalna. Dnia 31 sierpnia 1962 roku papież Jan XXIII ustanowił św. Wojciecha głównym Patronem Polski razem z Najświętszą Maryją Panną Królową Polski i św. Stanisławem B. M. Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: święto św. Wojciecha

Nadciąga świat Orwella i Huxleya – Zbigniew Modrzejewski

O nowym popandemicznym świecie, skonstruowanym na wzór utopijnych wizji Orwella i Huxleya mówi Zbigniew Modrzejewski: Czytaj dalej Nadciąga świat Orwella i Huxleya – Zbigniew Modrzejewski

Z kalendarza liturgicznego: 2. Niedziela po Wielkanocy

Niedziela dzisiejsza nazywa się często «Niedzielą Dobrego Pasterza». W ciągu czterdziestodniowego pobytu na ziemi, po swoim zmartwychwstaniu, Pan Jezus ukazywał się często Apostołom i mówił z nimi o «Królestwie Bożym», to znaczy o Kościele, który założył. W tych również dniach dał Zbawiciel Kościołowi najwyższego pasterza w osobie św. Piotra i jego następców pozostając niewidzialnym «Pasterzem i strażnikiem dusz». W ewangelii sam Chrystus Pan nazywa siebie Pasterzem, a Kościół swój nazywa owczarnią. Jako owieczki Chrystusowe korzystamy z zasobów tej owczarni. W Komunii świętej nawiązuje się najściślejsza jedność między Chrystusem-Pasterzem i Jego owieczkami (Alleluja, antyfona na komunię). Czytaj dalej Z kalendarza liturgicznego: 2. Niedziela po Wielkanocy